kanğıldak

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)