kangıldah

Sıska, zayıf (Gaz.)

Zayıf (Rz.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

1. İhtiyar (Çkl.) 2. Obur (Isp. Kn. iç.) 3. Zayıf (Mġ.)