ıra

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

Hasta çocuk, uyurken ses çıkarmak (Mğ.)

Balgam (Af.)

Balgamlı (Af.)

Kendinden geçip düşmek, dermani kesilerek kendini bırakıvermek (Nğ.)

Hastanın üşüyüp titredikten sonra ateşlenmesi (Af.)