inkılıp

Canlanmak, onmak, gelişmek (Krk.)

Gebe (Vn.)

Zayıf, cansız (Or.)

Sitma nöbeti geçiren hastanın titrerken, inlerken çıkardiğı ses (Dz.)

Kulak ucu (Ks.)

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)