imırga

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

Az gören (göz için) (Isp.)

gitmek ishal olmak (Es.) İçi geçmek İshal olmak (Ay. Nğ.) İçi gitmek İshal olmak (Brd. Isp. Nğ.)

Hastalıklı, cılız, çok zayıf (Isp.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)