ilküdünü

ilk çocuk (Kü. Bo. Kn. ic.)

İlk çocuk (Çr.)

Hasta çocuk, uyurken ses çıkarmak (Mğ.)

1. Uyuklamak (Dz. iz. Çkl. Ks. Zn. Or. MI. Gaz. Mr. Ank. Krş. Nğ. Ada.) 2. Uyuşmak (Nğ.) 3. Soyunmak (Yz.) 4. Çocuk mizıklanmak (Brd. Bo. Ada.)

Sitma nöbeti geçiren hastanın titrerken, inlerken çıkardiğı ses (Dz.)

Kulak ucu (Ks.)