ıkıcık

Canlanmak, onmak, gelişmek (Krk.)

Irza geçmek (Isp. Brd. Ay. Mn. Es. Sk. Kc. Bo. Ks. Çkr. To. Ama. Or. Gm. Ar. Kr. Sv. Ky. Nğ. Kn. İç. Mğ. Krk.)

Sitma nöbeti geçiren hastanın titrerken, inlerken çıkardiğı ses (Dz.)

Kulak ucu (Ks.)

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

Az gören (göz için) (Isp.)