ığim

Yorgunluktan, hastalıktan ya da sıkintidan sık sik nefes almak, inlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Ba. Çkr. Ank. Nğ. Ant. Mğ.)

Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)

Irza geçmek (Isp. Brd. Ay. Mn. Es. Sk. Kc. Bo. Ks. Çkr. To. Ama. Or. Gm. Ar. Kr. Sv. Ky. Nğ. Kn. İç. Mğ. Krk.)

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

gitmek ishal olmak (Es.) İçi geçmek İshal olmak (Ay. Nğ.) İçi gitmek İshal olmak (Brd. Isp. Nğ.)

Sürekli hastalıkli, dertli (Mğ.)