girincil

1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)

Dişi insan ya da hayvan (Isp. Brd. Dz. Ba. Bo. Zn. Ks. Sm. Or. ic.)

Kafa (iç.)

Şişman (Gr.)

Bebek yatağı (Dz.)

Bebek yatağı (Dz.)