ezve

1. Eczaci (Brs. Kü. Çr. Sv. Ky. Ed. Gaz.) 2. Hekim, operatör, ebe (Ada. ic.)

1. Şişman, göbekli insan (Or.) 2. Çirkin, koca başlı (Ada.) 3. Kaşı, kipriği olmayan (Ky.)

Obur (Ada. iç.)

Yirmi yaşına kadar olan çocuk (Ank.)

Korku ya da sevinç etkisiyle yüreği çarpmak (Cr. MI. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada.)

Zayıflamak, incelmek (Kn. Ada.)