eyek

Alt çene kemiği (Brs.)

Çene (Ank.)

İki çene kemiğinin birleştiği yer (Kn.)

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

1. Sütanne (To.) 2. Emzik, yalancı meme (Sv. Ky. Kerkük) 3. Biberon (Kn.)

Ayakyolu, helâ (To.)