eşir

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

Çocuğu olmayan kadınları ebeye muayene ettirmek (Ezc.)

Obur (Ada. iç.)

1. Kasık (ist. Gm. Kr. Ezc. MI.) 2. Küçük çocuk (Nğ.)

Lohusa kadinlara, sancilarıni dindirmek için, kaynatılıp suyuna şeker koyularak içirilen kokulu bir otun tohumu (Sv.)

Baldır siniri (iz. Çkl.)