emsem

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

Çocuğu olmayan kadınlara çocuğu olması için yapılan ilâç (Gr.)

llâç, merhem (ist.)

Ayakyolu, helâ (To.)

Doğumda ebeye verilen armağan ya da bahşiş (Gm.)

Hekim, doktor (Gr.)