duşkaltak

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Güneş ve soğuktan, elleri ve yüzü kurumak, sertleşmek (iç.) 2. Teri birdenbire soğumak (ic.)

Ayağın parmaklara yakın olan kısmı. ayak tarağı (Bo. Hat. Ank.)

Lâzımlık (Tr.)

Hastalık nedeniyle bitkin ve cılız olma (Isp.)

Kısa boylu (Ar.)