dizlemek

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

Düztaban (Ama.)

Uyuklamak, vücuda uykusuzluktan kesiklik, gevşeklik gelmek (Ba. To. Nğ. Nş. Kn. İç.)

1. Bebek, bir aylıktan iki yaşına kadar olan, çocuk (iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. İst. Zn. Ks. Ezm. Ezc. Nğ. Kn. Ed. Krk. Tk. Mn. Sv. Ky.) 2. Dilsiz (Az.)

Şiş ya da yara içinde elle dokunulduğu zaman duyulan sertlik, katılik (Ks.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....