dızık

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

Düztaban (Ama.)

Uyuklamak, vücuda uykusuzluktan kesiklik, gevşeklik gelmek (Ba. To. Nğ. Nş. Kn. İç.)

Şiş ya da yara içinde elle dokunulduğu zaman duyulan sertlik, katılik (Ks.)

Çıkık alın (Ezm.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....