dizgelmek

Hastalık nedeniyle bitkin ve cılız olma (Isp.)

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

Zayıflık, sıskalik (Isp.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

Heyecanlanmak, öfkelenmek (Isp.)

1. Göğüs (iz. Mr.) 2. Göbek (Ed.) 3. Fazla su içmekten ileri gelen bir hastalık, karın şişliği (Ar. Sv.) 4. Difteri hastalığı (Krk.) 5. Pıhtılaşmış kan vb. (Isp.) 6. Şarbon hastalığı (Ay. Bo. Ar. Mğ.)