dinkama

1. İriyarı adam (Ama. Kn.) 2. Çok zayıf ve uzun boylu insan ya da hayvan (Gr.)

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Deri üzerinde olan ve kasıntı yapan kırmızı kabarcıklar, kurdeşen (Mn. Es. Bo. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Krş.) 2. Kaşıntı (Bo.)

Çok yorułmak (Mğ.)

Zayıflık, sıskalik (Isp.)

ince, zayıf (Gaz.)