dimımak

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

Hastalık nedeniyle bitkin ve cılız olma (Isp.)

1. Deri üzerinde olan ve kasıntı yapan kırmızı kabarcıklar, kurdeşen (Mn. Es. Bo. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Krş.) 2. Kaşıntı (Bo.)

Zayıflık, sıskalik (Isp.)

Heyecanlanmak, öfkelenmek (Isp.)