dıka

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

Küçük çocuğun ilk kez ayakta durması, tay durma (Sv.)

1. Göğüs (iz. Mr.) 2. Göbek (Ed.) 3. Fazla su içmekten ileri gelen bir hastalık, karın şişliği (Ar. Sv.) 4. Difteri hastalığı (Krk.) 5. Pıhtılaşmış kan vb. (Isp.) 6. Şarbon hastalığı (Ay. Bo. Ar. Mğ.)

Meyve ile mideyi şişirmek (Yz.) budaklanmak Çocuk sahibi olmak dallanip (Isp.)

Lâzımlık (Tr.)

Hastalık nedeniyle bitkin ve cılız olma (Isp.)