dığiı

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

Zayıflık, sıskalik (Isp.)

ince, zayıf (Gaz.)

1. Zayıf insan (Kn.) 2. Kalp (Af.) 3. Sıkıntı (iz.)

1. Ciplak bacaklı (Brd. iz. To.) 2. Uzun bacaklı insan ya da hayvan (Isp. Ay. Ar. Ezc. Mr. Ank. İç. Mğ.)

Yalinayak (Brd. Bo.)