daylak
1. Sakalı bıyığı çıkmamış delikanlı (Nğ.) 2. ince, uzun boylu kimse (Af. Isp. Or. Ezc. MI. Mr. Hat. Sv.) 3. Baldırı, bacağı açık kimse (To. Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördalbacak
1. Ciplak bacaklı (Brd. iz. To.) 2. Uzun bacaklı insan ya da hayvan (Isp. Ay. Ar. Ezc. Mr. Ank. İç. Mğ.)
daldak
Uzun boylu kimse (Brd.)
daban
1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)
dal
1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
dalaklı
Uzun yola gelemeyen kimse (Ba.)
daldaşak
Çırılçıplak (Brd. Dz. Mn. Ezc. Hat. Mg.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...