dayfalmak

1. Ayak alti, taban (Us. Isp. Brd. Dz. Mn. Ba. Kü. Es. Sm. Ama. To. Gm. Kr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. ic. Mğ.) 2. Ayak ve elin bileğe yakın etli kısmı (Kr.) 3. Adim (Ar.) 4. Fahişe (Mğ.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Ciplak bacaklı (Brd. iz. To.) 2. Uzun bacaklı insan ya da hayvan (Isp. Ay. Ar. Ezc. Mr. Ank. İç. Mğ.)

1. İri, patlak göz (Mn.) 2. iri, patlak gözlü adam (Brd. Çr.)

Hastalık nedeniyle bitkin ve cılız olma (Isp.)

1. Deri üzerinde olan ve kasıntı yapan kırmızı kabarcıklar, kurdeşen (Mn. Es. Bo. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Krş.) 2. Kaşıntı (Bo.)