dayfalamak

1. Hafif baygınlik geçirmek, bayılmak (iç.) 2. Kusma isteği duymak, midesi bozulmak (Iç.)

Uyuklamak, vücuda uykusuzluktan kesiklik, gevşeklik gelmek (Ba. To. Nğ. Nş. Kn. İç.)

1. Karnına vuruian insan ya da hayvan kendinden geçmek (Tr.) 2. Fazla koşmaktan dalak bölgesinde ağrı meydana gelmek. (Ama. Sv.)

İnsan ya da hayvan, aşırı cinsel istek duymak (Çr.)

Felç olmak, inme inmek (El.)

Uykusu gelmek (Nğ.)