cukcuk

1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)

Bebeklikten çıkmış çocuk (Brd. Dz.)

Göğüs kemiği (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Es. Çr. Or. Tr. Gm. Sv. Kn. Ant.)

Yürek, kalp (Isp.)

1. Kalbin altı, göğüs kemiğinin bittiği yer (Af. Gaz.) 2. Yürek, kalp (Isp. Mi. Af. Mn. Ank.) 3. Ínsanın en nazik yeri (El.)

Çok ağlayan çocuk (Mn.)