coş

1. Kalbin altı, göğüs kemiğinin bittiği yer (Af. Gaz.) 2. Yürek, kalp (Isp. Mi. Af. Mn. Ank.) 3. Ínsanın en nazik yeri (El.)

Avuç, el (Ar.)

Genç, delikanlı (Es. İst. To. Kn.)

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

Çiçek bozuğu (Ank.)

Sulanmış yara (Ank.)