cinimak

1. Kalbin altı, göğüs kemiğinin bittiği yer (Af. Gaz.) 2. Yürek, kalp (Isp. Mi. Af. Mn. Ank.) 3. Ínsanın en nazik yeri (El.)

Avuç, el (Ar.)

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

Yeni doğan çocuk, ağlamak (Tk.)

Çiçek bozuğu (Ank.)

Sulanmış yara (Ank.)