çınık

1. Deli, delimsi (Isp. Brd. Gaz. Mr. Sv. Nğ. Ada. Mğ.) 2. Kötürüm, inmeli, sakat (Çkr. Çr. Kr. Ezm. Ezc. MI. Gaz. Mr. Sv. Krş.)

Kötürüm, inmeli, sakat (Uş. Dz. iz. Brs. ist. Kü. Ama. To. Ar. Krç Ezm. Ezc. MI. Sv. Yz. Ky. Nğ. Ada. İc)

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Koşmak, ivmek (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Kü. Bo. ist. Ks. Ckr. Sn. Sm. To. Gr. Tr. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Ms. EI. MI. Ur. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada.)

inme inme (Ezm.)

Bebek, çocuk (ist. Çr. Ama.)