çığıt

1. Yara, çıban izi (Brd. Kü. Sm. Gaz. Mr.) 2. Kadının aşermesi hakkında (Es. Bo. Ank.) 3. Renksiz, kansız kimse (Isp. Ks. Cr. Or. Mğ.) 4. Sıska, kuvvetsiz (Isp. Dz. İst. Yz. Mğ.) 5. Deli, delimsi (Brs. Çkl. İst. Ed. K...

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

1. Çarpıntı (Ada) 2. Tasa (Çkr. To. Gaz. Hat. Ank. Ky. Nğ. Kn.)

Bebek, çocuk (Af. Isp. Ay. Sk. Brs. İst. Çr. Ks. Sm. Ama. To. Or. Tr. Kr. Ezc. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada.)

Deri hastalıği, yara, çıban (Af. Uş. Dz. Ay. iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Sm. Ank. İç. Krk. Tk.)

1. Deli, delimsi (Isp. Brd. Gaz. Mr. Sv. Nğ. Ada. Mğ.) 2. Kötürüm, inmeli, sakat (Çkr. Çr. Kr. Ezm. Ezc. MI. Gaz. Mr. Sv. Krş.)