cağ kemiği

Kolun döner kemiği (Mr.)

1. Baldır kemiği (Gr.) 2. Meni (Bt. Ur.)

Karnını doyurmak (Ur.)

Göğüs kemiği (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Es. Çr. Or. Tr. Gm. Sv. Kn. Ant.)

1. Kalbin altı, göğüs kemiğinin bittiği yer (Af. Gaz.) 2. Yürek, kalp (Isp. Mi. Af. Mn. Ank.) 3. Ínsanın en nazik yeri (El.)

Kemiği çatłamak (Rz.)