buncıkmak

Çok öksürüklü kişi (Kn.)

Çok şişman (ist.)

1. Çok susamak (Dz. Çkr. Nğ. Krş. Kn. Mğ.) 2. Çok acıkmak (Af. Brd. Ba. Nğ. Ank.)

Çok susamak (Isp. Ama. Kn.)

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Sıcaktan yanmak, terlemek (Af.) 2. Çok susamak (Af.)