buğaz

Kısa boylu, bodur, cüce (ist.) aksayarak Topallamak, I çekmek bacağını yürümek (Nğ.)

Uyuklamak, geçmek (Es. İst. To. Ks. Sv. Yz. Ky. Nş. Nğ.)

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

1. Büyük ve onulmaz çıban, veba, dert, hastalık (ilenmelerde) (Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gm. Kr. Ezm. Ecz. Vn. El. MI. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Ng. Kn.) 2. Koyun ve insanların akciğerlerinde olan bir has...

Söylediği anlaşılmamak, boğuk söyłemek (Ank.)

Kisa boylu, bodur, cüce (Ama. Gr.)