bücüş

Kısa boylu, bodur, cüce (ist.) aksayarak Topallamak, I çekmek bacağını yürümek (Nğ.)

Uyuklamak, geçmek (Es. İst. To. Ks. Sv. Yz. Ky. Nş. Nğ.)

1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)

Çok şişman (ist.)

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Guatr (Mg.) 2. Vücutta ve elde meydana gelen beyaz benekler (Çkl.)