bıngıl bıngıl
1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görbakınmak
Hekime muayene olmak, tedavi olmak (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Es. Kc. Zn. Cr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ezc. Mr. Sv. Yz. Nğ. Kn. Ant. Kıb.)
barmak
Parmak (Ba. Bo. Tr. To. Or. Gr. Gm. Gaz. Hat. Kn. Kr. Vn. Isp. Brs. Es. Mr. Yz. Ank. Ada. İç. Ky.)
badak
1. Paytak yürüyen, bacakları çarpık olan- bağlı Büyülü, erkeğin büyülenerek cinsel ba(Çkr.) 2. Kisa boylu, ufak yapıli, cüce, bodur, tiknaz (Af. Isp. İc. Brd. Dz. iz. Kü. Bil. Es. Çkr. Yz. Ank. Krş. Ng. Kn. Krk.) 3. E...
bağa
1. Guatr (Isp. Brd. Dz. Iz. Mn. Ar. Kn. Ant. Mg.) 2. Ur, vücudun herhangi bir yerinde olan şişlik (Isp.)
bakanak
Göz, gözbebeği (Isp. To. Hat. Nğ. Ant.)
balaban
Şişman, gürbüz (Isp. Mn. Bil. Zn. Ks. Sn. To. Gr. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Nğ.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...