baştankara

1. Büyük ve onulmaz çıban, veba, dert, hastalık (ilenmelerde) (Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gm. Kr. Ezm. Ecz. Vn. El. MI. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Ng. Kn.) 2. Koyun ve insanların akciğerlerinde olan bir has...

Ölüm durumunda, komada olmak (Af.)

Prepisyum, erkeğin cinsiyet organının sünnet olurken kesilen kismı (Gaz.)

Öksürüklü, tıknefes, hastalıklı (Af.)

Guatr hastalığı olan kişi (Dz. Ay. İz. Ar. Mğ.)

Karnı bir hastalıktan şişmiş kimse (Ağ.)