aydaş
1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. Mr. Kn.) 5. Anormal doğan çocuk (Mr.) 6. Şa$ı (Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göracarlaşmak
insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)
abraş
1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
adagöde
Insan ya da hayvan vücudunun aşırı derecede şiştiğini anlatır (Brd. Isp. Brs. Kü. Es. Ank. Nğ.)
abır
1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)
acı geyrek
Mide ekşimesi, hazımsızlık ve bundan ileri gelen geyirti (Af. Isp. Brd. Dz. Çkl. Kc. Ama. Kn. Ant. Mğ.)
ağdeş
Zayıf, cılız çocuk ya da hayvan yavrusu (Brd. Dz.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...