attırmak

Gebe, yüklü, doğurması yakın (Isp. Kc. Sn. Sm. Cr. To. Or. Gm. Rz. Ar. Ezm. Ezc. Tn. Sv. Dy.)

Çocuk emeklemek (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Zn. Ks. Ckr. Sn. To. Ic. Ama.)

1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...

1. Evlerde el, yüz ve bulaşık yıkanan yer (Ba. Isp. Dn. Brs. Af.) 2. Banyo (To.)

1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)

iri, şişman, hantal (Isp. Brd.)