arşak

1. Evlerde el, yüz ve bulaşık yıkanan yer (Ba. Isp. Dn. Brs. Af.) 2. Banyo (To.)

1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

iri, şişman, hantal (Brd. Brs. Es. Kc. Ky.)

insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)

Insan ya da hayvan vücudunun aşırı derecede şiştiğini anlatır (Brd. Isp. Brs. Kü. Es. Ank. Nğ.)