arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant. Mğ. Krk. Kıbr. Kc.) 2. Dert, hastalık (Dz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görabraş
1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
acarlaşmak
insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)
abazan
1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...
abilobut
1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)
acı geyrek
Mide ekşimesi, hazımsızlık ve bundan ileri gelen geyirti (Af. Isp. Brd. Dz. Çkl. Kc. Ama. Kn. Ant. Mğ.)
adagöde
Insan ya da hayvan vücudunun aşırı derecede şiştiğini anlatır (Brd. Isp. Brs. Kü. Es. Ank. Nğ.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...