alız

1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)

iri, şişman, hantal (Isp. Brd.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

1. iri, şişman, hantal (Brd. Dz. Mn. Nğ. İç.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Yz. Nğ. Ada.)

insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)

Mide ekşimesi, hazımsızlık ve bundan ileri gelen geyirti (Af. Isp. Brd. Dz. Çkl. Kc. Ama. Kn. Ant. Mğ.)