ağcakanat

1. Acımak (iz. Çkl. Gaz.) 2. Kadına karşı istekli olmak (Gaz.)

Yaprağı astımlı hastalar tarafından sıgara yapılarak içilen bir çeşit ot (Gaz.)

1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

Zayıf, cılız, hastalıklı (Gaz.)

Diş diplerinde biriken sert kir, tartre (Gaz.)