abanmak

Çocuk emeklemek (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Zn. Ks. Ckr. Sn. To. Ic. Ama.)

Çocuk emeklemek (Kn.)

Çocuk emeklemek (Dz.)

Çocuk, emeklemek (Uş. Mn. Bo. Zn. Ank.)

Çocuk emeklemek (Bo.)

1. Kel, saçsız (Brd.) 2. Çocuk maması (Or.)